We rijden vandaag naar Quimper, een tripje van 40 minuten. We parkeren de auto en lopen meteen naar de grote kerk. Op weg er naar toe zien we de hoge torens al boven de daken en bomen uitkomen. Het eerste wat onze mannekes willen in een kerk is een kaarsje aansteken. Wij doen dit al jaren in een kerk, met een goed gevoel daarbij, de wens voor kindjes. Nu jaren later en met twee prachtige kids, nemen onze ventjes die taak van ons over en mogen zij een wens doen. Sem wenst dat papa en Sem nog jaren vriendjes blijven en Jip wenste dat het babietje jezus (wijzend naar een standbeeld van een vrouw met een baby) weer echt werd, dus ging leven. Verder op in de kerk staat een pracht van een beelden reeks waar we jezus zien nadat hij van het kruis is gehaald, gaten in voeten en handen en z’n vrienden om zich heen. Dunja heeft aan Sem en Jip het hele verhaal uitgelegd aan de hand van het glas in lood raam erboven, de kruisiging, de pijn, de verlossing… zo goed ze het kon herinneren is het verhaal doorgegeven. De kids luisteren met grote oren en ogen naar mama. Later ziet Sem een biechthokje staan en weer wil hij uitleg, mama legt het uit, en met een voorbeeld dat als Sem iets stouts doet, dat hij dan op zondag naar de pastoor moet om te biechten en dan drie wees-ge-groetjes moet doen en dat alles weer vergeven is. Sem wil dit verhaal nog een keer horen maar dan met Jip in de hoofdrol. Daarna wil Jip het nog eens horen met papa in de hoofdrol… Later die dag wordt er nog vaak aan Sem door Jip verteld dat hij op moet passen want anders moet je gaan biechten bij pastoor! Mooi te zien dat ze zo leergierig waren in de kerk. Een katholieke school wordt nu door ons overwogen voor het volgende jaar :)

meer info over deze indrukwekkende Kathedraal Saint-Corentin klik hier.

[View with PicLens]