Ruige kust

We rijden vandaag langs de kust opzoek naar een fort. Langs de kust ziet Sem steeds ruigere rotspartijen opduiken uit de golven. “papa stoppen maar, ik wil klimmen” hoor ik steeds vanaf de achterbank. Jip roept vervolgens ” ik wil zee zonder golven”. De keuze was snel gemaakt, het fort was niet imposant genoeg om een stop te maken, dus we zijn maar omgedraaid en zijn bij een ruig stuk rots gestopt. Sem was al snel los uit z’n gordel en jumpte de auto uit op weg naar de rotsen die in de ruige zee stonden. Hij sprong van rots naar rots opzoek naar stenen, schelpen en plasjes water. Dichterbij de zee was het toch even spannend maar ik kreeg hem toch mee naar het randje van de rotsen en we voelde de golven over onze voeten spoelen, wat een heerlijk gevoel, met je kleine ventjes op het randje van de “wereld” staan en de golven over je voeten voelen, kippevel!