De uiteindelijke versie van het kasteel is een beetje ingekort en de zijvleugels zijn verwijderd, maar alle andere elementen, de kelder, de kamers zijn van invloed op het boek.

We lopen door diverse kamers die allemaal een hoogtepunt uit boek vertegenwoordigen. Het is alsof je door het stripboek loopt, alles is strip, muren, vloer, voorwerpen alles is op z’n strips, dikke lijnen, pasrtel kleuren je bent even zelf een stripfiguur en Sem en Jip hebben dit al snel door, ze voelen zich thuis als ze knopjes mogen indrukken om in het laboratorium dingen te laten werken. Ze kijken in de slaapkamer van Kuifje, zien de schakist, Kapitein Haddock en overal volgen ze de pootafdruk van Bobby. Er is een ruimte waar gevochten is, vazen zijn kapot, spiegels kapot, het raam staat open en opeens als we binnenlopen gaat het ligt uit en klinkt er onweer, het begint te flitsen en Sem en Jip kruipen letterlijk bijna in onze nek. ook de telefoon gaat nog rinkelen, kortom een echt stukje verhaal wat voor de kids te eng is… we lopen op een dringend aanraden van Sem maar snel verder! Nu we bijna op het einde van de tentoonstelling zijn aangekomen ziet Sem z’n kans schoon om ons nogmaals het museumpje te laten zien, “kom jongens volg mij” en we lopen van achter naar voren nogmaals alle ruimtes door, maar bij de onweer-kamer is Sem ineens de kamer doorgerend en zijn we hem kwijt, hij staat al in de volgende ruimte want je hoeft niet alles meer te zien, zegt hij heel wijs!