Daar ging ze dan, even naar de dokter op maandagochtend want de keelpijn was wel heel heftig en dan ook nog koorts, hopelijk weet de dokter raad! Na twee weken vakantie, geen tv, geen krant en geen radio waren wij echt die hele mexicaansegriep paniek vergeten. Dus na een uurtje komt Dunja terug van de dokter, dikke tranen op haar gezicht: “Ik heb de mexicaansegriep” en dan zegt de dokter nog dat ik niet had mogen komen want dan besmet ik de wachtkamer! Dat had de assistente aan de telefoon ook wel even mogen checken, een vraagje en het was helder, wij waren die vreemde griep echt vergeten. Uitzieken was het devies, geen medicijnen meer, geen test, gewoon rust, thuis en niet de deur uit. Na een paar rustige dagen, maandag even buiten liggen, ‘s nachts zweten, rillen, zweten en zo nu en dan een ibuprofen om even geen pijn te hebben. Oma Minkenberg heeft de vakantiewas er even door heen gedraaid op maandag, en ik kon toen meteen even boodschappen doen, dus het huis was weer snel op orde. Na vier dagen zieken is Dunja nu op donderdag weer een beetje aan het praten, lopen en zelf weer aan het eten, misschien is ze sterk, gezond of was de griep niet zo zwaar als je in de media hoort. Kortom, de griep is weg, de keelpijn ook bijna en morgen gaan we eens rustig kijken wat we gaan / kunnen doen. Misschien lekker uit eten in een mexicaans restaurantje (dank je Marielle en Richard voor de tip)