Aug
29
Vanmorgen toen we wakker werden en na het tandenpoetsen onze twitter opende, lazen we een bericht van @haaften.
“@mamamoeder: zin om vanmiddag met de kids mee naar het kindertheater te gaan in een ridderkasteel? uwe koenemens mag ook mee! “
Daar hadden we wel zin in, even twitteren wat en waar en daarna nog even bellen of we nog kaartjes moesten reserveren, dat bleek Allard al gefixed te hebben, hij had zelfs al 8 VIP plaatsen vooraan het podium geregeld, perfect!!
Toen we het Sem en Jip vertelde trok Sem meteen z’n ridderpak aan en sprongen we de auto in, een file op de A2 hinderde de doorgang naar het kasteel, maar om precies 1 minuut voor 1 uur vielen we de theaterzaal binnen, Plukje stond on al op te wachten.
De voorstelling begon en we zaten perfect vooraan bij het podium, ook Allard met vrouw en kids zaten naast ons, gezellig. Plukje en Klaas lieten ons goochel-acts zien na het drinken van een toverdrankje en met een paar domme dingen en misverstanden kwam het toch nog allemaal goed met het verhaal. Zelfs toen Sem de sleutel had gekregen van Plukje en hem niet aan Klaas wilde geven… In de pauze werden de kids geschminkt tot vleermuis en kletsen wij even bij met Allard en Claudia, de kids rende door het kasteel en zagen diverse ridderpakken. Het is een erg mooi kasteel, veel oude muren, grote zalen en alles mooi verzorgt en sfeervol ingericht.
De tweede act was nog specialer en sneller, wel drie trucs en een hele mooie illusie, hoe kunnen ze Klaas toch zo laten verdwijnen… Aan het einde nog een grote knal met “vuurwerk” en een spekje van Klaas en Plukje.
Toen we naar de auto liepen wilde Sem nog graag het kasteel van buiten beter gaan bekijken, dus nog even een rondje op de binnenplaats een high-five met Plukje en Klaas en toen weer naar het natte Eindhoven.
Dank twitter vriendjes, leuke uitnodiging!!
Aug
28
De vakantie is bijna ten einde en de zomer ook zo te zien!
Wat een ongelofelijk takkeweer is het vandaag en eigenlijk de hele week, dit is toch geen vakantie weer!
Diverse plannetjes zijn deze week al in het water gevallen, het werd uiteindelijk gewoon thuis klussen en een bezoekje aan Ikea, ja zo gaat dat dan in huize Koeneman.
Maar vandaag staan de kids weer centraal,we gaan naar Dippie Doe in Best (10 minuutjes rijden)
De entree is ongeveer 9 euro pp en dan krijg je een hoop speelplezier en blije kindjes.
Twee grote hallen, prima met dit weer, maar eerst even buiten kijken, ja het is even droog!
Buiten een achtbaan, klimtoestellen, zweefmolen en nog meer leuke dingen, soms moesten we even meten en als je te klein was moesten papa en mama mee, en dat deden we dan ook graag, even kind zijn, gillen in een super snelle achtbaan, jihoeeoeoeoe.
De regen druppels komen alweer naar beneden dus weer naar binnen.
Binnen een soort mini kermis in hal 1, een tolschip, botsauto’s en een mega hoge glijbaan, wat een gaaf ding, ook papa en mama glijden heel wat keren naar benden, heerlijk.
In hal twee is een heel groot klimtoestel met ballenbad, touwen, netten en meer van dat. De kids zijn we al snel kwijt en ze komen zo af en toe even drinken en het zweet laten zien, want ze zijn steeds bekaf. Wij spelen een spelletje en aan het einde van de dag eten we een lekkere pipopannekoek in de pipowagen, glaasje ranje en dan nog even net voor sluitingstijd glijden glijden en nog een keertje glijden.
Hier gaan we vaker naar toe, wat een pret en om de hoek, dat we hier niet eerder zijn geweest.
Maar nu zijn we allemaal moe van dippie doedus snel naar bedje toe!
Aug
26
Dag Snorkel
Inderdaad Dag Snorkel, elke “dag” een snorkel op en nu zeggen we “dag” snorkel want we zijn weer thuis.
De snorkels zijn weer schoon gemaakt en hangen in de tuin te drogen. We kunnen alleen nog maar na-genieten van de onderwaterbeelden in onze herinnering.
Twee dagen voor de vakantie zijn we de Mediamarkt nog even binnen gelopen om een Kodak onderwaterkamera te kopen, voor 139 euro en dan nog Full HD ook.
Echt een aanrader, niet voor de beste vakantie video’s mee te maken, redelijk beeld maar kan echt niet tippen aan een “echte” hd kamera.
Dus mee op vakantie, speciaal voor de onderwaterwereld. En wat hebben we genoten, de kamera om de pols en zwemmen maar…
De videobeelden zijn nog leuker, echte vissen zien zwemmen, onszelf en vooral de kids zien onderwater, wat een leuke filmpjes, maar die komen nog… als de vakantie video af is.
Daar moet ik eerst 350 minuten video voor bekijken en monteren tot een handzaam filmpje van 20 tot 30 minuten, maar tot die tijd hier wat kiekjes.
Aug
26
Dag 13/14, Strand, strand en strand
(door Dunja)
De laatste 2 dagen stonden in het teken van rust. En waar kun je dat nu beter doen dan aan het strand. Dus, luchtbed mee, kleedje uit, tentje op en genieten, genieten van het weer, de kinderen, de zee en de vele spelletjes Hali Gali en Piratenpesten. Chocolade croisantje om de honger te stillen en lekkere chipjes, gewoon omdat dat lekker is.
Ook Esmee (vriendinnetje) ging mee naar zee. Dat was dolle pret: samen snorkelen, zwemmen en met het surfbordje weg. En altijd weer jammer als Esmee weer weg ging met haar papa en mama.
Tot grote vreugde van Sem, Jip en Esmee, kwamen we ze donderdagavond tegen op de boulevard voor het eettentje waar wij wat wilde gaan eten. Esmee stond er op dat zij met haar papa en mama ook in dat zelfde tentje gingen eten. Onder het moto, hoe meer zielen hoe meer vreugd, zijn wij dus met zijn zevenen daar lekker broodjes hamburger, frietjes en voor de kinderen…Hollandse frikadellen gaan eten. Wat een feest.
De echte afsluiting van de vakantie is echter spontaan ontstaan op initiatief van Jip. We liepen nog even richting de zee om de laatste Kuna’s uit te geven aan een ijsje. En tja, zee en kiezels hebben toch een bepaalde aantrekkingskracht op onze kinderen. Ze wilde nog even stenen “zeilen”, vervolgens stond Jip met zijn voeten in het water om even later gehurkt te vragen of hij in zee mocht plassen. Het plassen was, aan zijn koppie te zien, echter al in volle gang. En als je dan toch al tot je middel nat bent (hij had zijn zwembroek nog aan) dan zijn die laatste centimeters ook zo in het water. Ook Sem besloot nog even en te gaan zwemmen. Het water bleek erg aangenaam en ik dacht bij me zelf “what the Heck”. Even later lag ook Remko in de zee, 19.30 uur en de zee helemaal voor ons alleen. Een afsluiting van de vakantie om nooit meer te vergeten. Zo spontaan en oh zo leuk!
Aug
26
Dag 12, Fish-picnic op een piratenboot
(door Dunja)
De dag begint goed, er zijn nieuwe mensen in het huisje schuin tegenover ons gekomen en het blijken Limburgers te zijn ze hebben een dochtertje van 5, Esmee. Sem en Jip hebben er meteen een klik mee en aangezien Esmee ook een stepje bij zich heeft, gaan ze meteen racen met zijn drieën. Leuk om te zien hoe makkelijk kinderen contact maken met elkaar.
Rond 10.30 uur lopen we richting de boulevard op weg naar de “piraten boot”. We gaan op zoek naar dolfijnen, vis eten op de boot en nog 2 uurtjes zwemmen op een klein strandje welke alleen te bereiken is per boot.
We nemen plaats op het bovendek zodat we de zee goed in de gaten kunnen houden. Tegenover ons komen Italianen te zitten.
Sem en Jip roepen luidt: trossen los! En dan varen we eindelijk uit.
Het Italiaanse meisje tegenover ons, is continu contact aan het zoeken met Sem en Jip. Dan begint ze weer te lachen, zegt iets tegen haar mama en wijst naar de kids.
Ze probeert in het italiaans duidelijk te maken dat ze wil weten hoe de kinderen weten. Met een beetje hulp van haar papa, komt er in het gebrekkig engels de vraag: what is your name? Sem en Jip zeggen hun naam en zij vertelt dat ze Piera heet. Het eerste contact is gelegd. Ze kleurt met Jip mee in zijn tekenboek, deelt haar volledige doosje tic tac met Sem en Jip en zwijmelt helemaal weg als ze naar hun kijkt.
Dan is de vis klaar, we krijgen allemaal bestek, een halve liter drinken en een bord met 2 vissen, salade, en stokbrood. Even een snel cursus vis fileren op zijn zeemans, open snijden, staart met graat en kop eruit trekken en overboord gooien voor de meeuwen. Nou, die wisten niet hoe snel ze erbij moesten zijn. Sem en Jip vonden het overboord gooien natuurlijk weer erg leuk. Wanneer mag je nou iets uit een boot gooien…
De vis was heerlijk! Sem en papa aten hun buikjes rond, Sem al bij al 1 vis, papa wel vier en Jip wilde alleen maar vis over boord gooien. Ik had na 2 vissen ook mijn buikje wel vol.
Toen alle borden weer opgeruimd waren, was inmiddels ons strandje in zicht. Een mooi strandje met wat oude ruïnes erop. Niet heel erg groot voor de hoeveelheid mensen op de boot, maar al snorkelend in de prachtige zee, valt dat totaal niet op.
Zelfs Sem en Jip zijn weer een flinke stap verder in hun snorkel carrière. Waar vooral Sem alleen nog wilde snorkelen als het water niet te diep was, heeft hij nu een angst overwonnen en is hij een heel stuk verder mee de zee op gegaan. Staan kon zelf ik hier niet meer, denk een metertje of 5 diep. Maar alle vissen waren zo fascinerend en de hand van mama zo vertrouwt, dat Sem gewoon vanzelf mee ging. Al pratend door de snorkel heen, ontdekten we de mooiste vissen, van kleine zwarte tot grote platte vissen met oranje of blauwe strepen. Van een enkele, tot hele schollen bij elkaar.
Nadat Sem en Jip het snorkelen voor gezien hielden, zijn ze met Piera gaan spelen op het kiezelstrand. Remko en ik snorkelden nog even verder en genoten van de prachtige onderwater wereld. 1 ding is voor mij weer duidelijk geworden, snorkelen is echt mijn ding. Nog Leuker zou echt diepzee duiken zijn. Maar we beginnen maar eerst klein.
Na 2 uurtjes gingen we weer aan boort en begon onze terugreis naar Rabac. Piera zat weer bij ons aan tafel en deelde snoepjes uit, vooral niet te zuinig. Ze wilde met Sem en Jip op de foto, gaf hen kusjes en knuffels en streelde regelmatig hun haren of wangen. Sem en Jip vonden alles prima en poseerden zelf met haar op de foto.
Dolfijnen hebben we helaas niet gezien, maar de vis, het strand, de mooie kust waar we langs vaarden en het contact met de Italianen, maakte veel goed.
Om 5 uur zetten we weer voet aan wal en zat deze geslaagde middag er weer op. Bij aankomst op de camping, stond Esmee al op Sem en Jip te wachten. Hier hebben ze nog even 2 uurtjes gespeeld waarna de dag na een potje kaarten en hali gali spelen met de kids er weer op zat.
Aug
25
Dag 11, Rent-a-boat
(door Remko)
Vandaag renten we een boat, een knal gele boot.
Om 10 uur gaan we aan boord van ons gele jacht, met overdekte kajuit.
We betalen de beste man 650 kuna, ongeveer 80 euro. De hele dag mogen we rond varen langs de kust van Rabac.
Op een kaart laat hij ons snel zien dat de hele kust mooi is en we overal mogen aanmeren. Als we dat doen moeten we eerst vrouw en kinderen aan wal laten stappen en dan terug varen op zee en zo’n 10 meter uit de kust voor anker gaan, de man zwemt dan terug naar zijn familie, wat een grap, heb er nu al zien in! Verder zeer weinig instructies dus we gaan maar…
Sem en Jip zitten eerste rang en zien de grote zee voor zich, we varen vol gas de haven uit over een kalm kabbelend zeetje.
De eerste baai die we invaren, is al meteen prachtig, grote bergen vol met bomen en precies daar in het midden aan het einde een mooi leeg grind-strandje. Een grote zeilboot ligt midden in de baai en wij varen er met ons gele bootje langs om aan te meren. Eerst vrouw en kinderen uit de boot zoals afgesproken, dan de tas met zwemspullen en daarna vaar ik, de schipper, terug en gooi het anker uit. Ik spring vanaf het voordek zo het heldere water in en zwem naar het strand, wat een avontuur. Sem en Jip hebben gezien dat er, helaas, veel zooi is aangespoeld aan dit strandje, veel hout, plastic en een grote rode slang. Ze beginnen een hut te bouwen en een val voor vliegende dieren. Voor de draaiende camera doe ik even Eddy Zoeï na van Expeditie Robinson, want deze twee deelnemers gaan tot het uiterste op dit onbewoonde eiland. Dunja is al weg met de snorkel voordat ik de laatste slok van mijn watertje op heb en ze komt na een half uur met en zak vol dode zee-egels terug, wat een daredevil, ze struint echt alles af, duikt diep, gaat spleten van grotten in en komt de mooiste vissen tegen. Ik doe ook een rondje, iets korter en we gaan weer op zoek naar een ander strandje.
Als we de rustige baai uitvaren komen de eerste golven ons tegemoet, we blijven dicht bij de kust en genieten van al het moois. Alle kust die we nu zien is ruig, vol met uitstekende rotsen en inhammen, soms zien we een snorkel uit het water en moet ik goed sturen om deze snorkel te ontwijken, ook vissers en andere zwemmers zien we. Een mooi strandje komen we helaas niet meer tegen. Na wel vier baaien ingevaren te zijn wordt de zee steeds ruiger, vooral als we richting de zee varen komen grote golven ons tegemoet. Soms spettert het water langs beide kanten omhoog, Dunja en de kids zijn goed nat geworden van de grote golven. De laatste baai gaan we in. Ik heb het gevoel al dat we beter om kunnen draaien want de wind en de golven worden steeds heftiger. Als deze laatste baai ook geen strandje heeft draaien we om, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De golven beuken nu echt tegen de boot aan, Sem en Jip hebben al een reddingsvest aan maar ik ben toch een beetje bang aan het worden. De boot maakt soms een klap plat op z’n buik, zo hoog tillen de golven ons op. Zolang ik tegen de golven in vaar is het alleen omhoog klappen en golven breken, wanneer ik moet sturen om de baai te verlaten nemen de golven onze boot aan de zijkant te pakken, we deinen alle kanten op, niet echt een pretje. Vooral de ruige rotsen die steeds dichter op ons afkomen zijn niet echt rustgevend. Als ik eindelijk de golven in de rug krijg is alles weer een beetje onder controle en worden we opgetild door de golven en hoor je de motor soms geen contact met het water maken. Ik steek nog even stoer een baai over en kom dan eindelijk weer in onze eerste baai uit met dat prachtige strandje, wat een paradijs, snel meren we weer aan en maken nu een echt kamp voor ons viertjes, plaid, parasol en we eten een lekkere chocolade croissant, dat hebben wel wel verdient! Piraten van de ruige zee!
Sem en Jip willen heel graag op de boot, hij ligt nu toch voor anker en hobbelt lekker op de kleine golfjes, laat ze maar spelen in de grote speelgoed boot.
Ze maken van takken een anker, poetsen de boot met water en maken zo hun eigen spel op deze boot.
Dunja is weer weg met de snorkel en komt terug met een echte zee-egel, een dode, dacht ze want er zaten vissen aan te eten en er zat een gat in de boven kant, maar al snel zien we dat hij ondanks dat gat toch nog leeft, wat mooi om al die stekels te zien, ze bewegen allemaal en z’n bek is al helemaal een spektakel, het lijkt wel een mini-monster wat een kaken. De kids bewaren hem in een emmertje en laten hem later op zee weer vrij.
We spelen en snorkelen de hele middag, ook de kids pakken de snorkel en genieten van de visjes onder water, dit moeten ze zien, en ze hebben het gezien wat een stap, wat een helden.
De onderwater wereld is weer prachtig hier, als Dunja en ik om de beurt langs de kust zwemmen is het echt weer wauw, rotsen onder water, grote vissen, kleurige vissen en duizenden zee-egels.
Om een uurtje of vier valt de schaduw in op ons strandje en laaien we de boot weer vol. De zee is weer rustig en we varen vredig terug naar ons eigen strand waar we de boot netjes “parkeren” en lopend terug gaan naar een warme douche om al het zout van ons af te spoelen.
Aug
25
Dag 10, De arena van Pula
(door Dunja)
Over Pula kan ik eigenlijk bijna net zo kort zijn als over Tisno. Lang zoeken naar een parkeerplek. De parkeergarage is hier duidelijk nog niet uitgevonden. Nu konden wij hier toch niet in met een dakkoffer op ons dak, maar toch. En overal moet je van te voren betalen…met muntgeld! Niet echt handig hè.
Gelukkig vonden we dan uiteindelijk toch een parkeerplekje voor een pizza tentje en op loopafstand van het amfitheater van Pula. Dit ellipsvormige theater is een van de grootste Romeinse amfitheaters die nog bestaan. Het werd gebruikt voor gladiatorengevechten, had 20 ingangen en bood plaats aan 23.000 toeschouwers.
Nu is het aangepast voor concerten, operavoorstellingen en een jaarlijks filmfestival en telt nog maar 5000 zitplaatsen.
Sem en Jip vonden de verhalen over de leeuwengevechten wel spannend. Vooral de ondergrondse gang met het ijzeren hek trok hun aandacht. Hier, fantaseerde ze er op los, zaten er leeuwen voor dat ze naar binnen mochten.
Vervolgens gingen ze ze zelf de leeuwen spelen en rende zo de hele arena door. Genoeg verstop plekjes voor onze boefjes, en wij maar zoeken.
Maar door al dat verstoppen hadden Sem en Jip inmiddels wel heel veel plekjes gevonden waar heel wat slakken zaten. Verscholen tussen de voegen van de afgebrokkelde muren. Ik heb er nog nooit zoveel bij elkaar gezien.
Na ook nog onder de grond naar de archeologische vondsten (lees kruiken) te hebben gekeken, vonden de kids het wel welletjes.
We hebben de arena verruilt voor een heerlijke pizza slice en zijn (op verzoek van de kinderen) terug gereden naar de camping.
De warmte liet het ook niet echt toe om nog eens uitgebreid rond te lopen door Pula, jammer, maar met 2 kids die geen zin meer hebben, was terug rijden de beste optie.
Terwijl de kids op de terugweg in een diepe slaap zijn gevallen, loopt Remko nog even voor wat kiekjes door het stadje Rabac. Deze biedt een prachtig uitzicht op de baai waar onze camping aan ligt.
Eenmaal terug op de camping, sluiten we de dag af met een frisse duik in het zwembad en een lange wandeling over de boulevard. De kids liggen uiteindelijk om 22.00 uur in hun bedjes.
Aug
24
Dag 9, Snorkels
(door Remko)
We slapen vandaag eens lekker uit!
Om een uurtje of negen kruipen de kids eens het bed uit en wij iets later.
Ik ga op de step van Sem naar de bakker op de boulevard en hal lekker vers brood, eenmaal thuis een ontbijtje onder de olijfboom op ons terras.
Dan pakken we de strandtas in en nemen genoeg lekker mee naar strand waar we binnen 1 minuutje zijn.
We stallen onze deken, parasol en opblaasgerei uit en de kids zitten al met de voetjes in het water.
De zon is al vrolijk aan het stralen en Dunja ontpopt zicht tot D.I.D. Diving Instructor Dunja.
We hebben voor Sem en Jip allebei een snorkel met duikbril gekocht en ze kunnen niet wachten om net als ons te gaan snorkelen.
De brillen zitten op hun snoetjes, snorkel in de mond en samen met mama de zee in, als we even niet kijken ligt Jip al met z’n buik in het water en hij vindt het geweldig.
Sem doet het meteen na en ligt ook al te kijken naar de bodem. Helaas is het hier niet zo mooi als twee dagen geleden bij het eiland, maar stenen zien en soms een vis is natuurlijk altijd gaaf.
Samen zwemmen ze al best ver de zee in en die drie snorkels zo in die lege zee is een erg bijzonder plaatje.
Als ze klaar zijn is al snel de zwemband favoriet en blijven ook de stenen een super attractie waar ze de hele dag mee kunnen spelen. Een groot voordeel van een kiezel strand is dat je geen zand hebt dat aan je plakt, dat waait, dat in je boterham zit of dat modder wordt zo rond je badlaken, ik vindt het helemaal te gek als die kiezels en het ligt prima zo met een strandlaken of een luchtbed.
Jip en ik doen ook nog een paar minuten mee met de aqua-aerobics want dat vindt Jip wel leuk, kom papa we moeten die meneer na doen!
Op het strand eten we nog wat lekkers van de bakker, een ijsje, een chipsje en veel water en sap.
Als we rood zijn aan alle kanten en het zonnetje gaat zakken gaan we inpakken en naar ons huisje. De kids mogen nog even steppen en naar de zee kijken.
Als ik ze ga halen om te douchen zie ik ze op het strand met een hoop spullen lopen die niet van ons zijn, het zijn net twee strand-jutters.
Jip voorop met een opblaas-haai, een schoen, een strandbal en een lek luchtbad. De haai is mee naar huis want die was wel erg gaaf.
Nu douchen en dan bakt mama lekkere pannenkoeken, want vakantie is het en dat zullen we weten, wat een feest!
Aug
24
Dag 8, Reisdag naar Rabac
(door Remko)
Om 7 uur gaat de wekker, allemaal wakker, ontbijten op ons terras en dan de laatste spullen in de auto.
Om stipt 8 uur rijden we weg bij ons appartement, de eigenaar komt met een suf hoofd (net wakker) ons nog even uitzwaaien, erg netjes.
We kunnen kiezen uit twee routes, een snelle via de snelweg, of een iets langer weg langs de kust. We kiezen voor het laatste.
Eerst een stukje snelweg maar dan met en bocht naar de kust om te genieten van het uitzicht.
Maar na een uurtje of twee krijgen we allebei toch het gevoel dat we wel erg lang op die snelle-weg blijven!
De ene gigantische tunnel na de andere rijden we door, een tunnel van 5 km, eentje van 6 km en zo gaat het maar door.
We checken de wegenkaart en het blijkt dat de tomtom ons gewoon de snelweg heeft opgestuurd terwijl we dit toch zeker niet hadden ingegeven, strange!
Dus Dunja tikt even een omleiding in de tomtom en hep met een grote bocht gaan we via een kustplaats gewoon de gewenste route tijden.
We slingeren door de bergen, haarspeldbochten, rotsen, eilanden en veel ohhh en ahhh momenten.
Langs veel lokale wegen zitten mensen met kaas en honing, ze verkopen dit, maar het is zo zielig om te zien, al die auto’s die gewoon doorrijden en dan al die kraampjes waar iemand de hele dag onder een parasol zit te wachten op die ene klant, en zo zitten er op een kost stuk weg wel 10 tot 20 kraampjes achter elkaar met exact de zelfde spullen, alleen de parasol is anders.
Om een uurtje of 2 zijn we bij de laatste camping aangekomen, even inchecken en naar onze stacaravan, het is vanaf de receptie een aardig eindje rijden, een man met een scooter wijst ons de weg.
Maar wat blijkt, 20 meter van onze voordeur is de zee met een groot kiezel stand! helemaal goed dus, en links van ons het grote zwembad!
We hebben dus en droomplek. Ook diverse restaurantjes om de hoek en als we 10 minuten lopen zitten op de boulevard die aan een prachtige kleine baai ligt, vooral ‘s avond erg gezellig met al die verlichting.
Nadat alles is uitgepakt vallen er ineens druppels uit de lucht, onze eerste regen van de vakantie, jammer. Eerst maar even binnen ons vermaken en als het is opgeklaard gaan we de boulevard eens verkennen. Lekker wandelen en Sem op de step, wat een succes, hij is er als een haas vandoor en Jip rent met m mee, prima plan! Een leuk restaurantje en als toetje lopen we langs de ijscoman, Sem staat er al met z’n stepje en kijkt welk smaakje hij wil hebben. Langzaam lopen en steppen we terug naar ons bedje, morgen even rustig aan, lekker naar zee.
Vannacht een dikke onweersbui gehad, met harde knallen, niemand wakker geworden, behalve papa en mama.
Aug
23
Dag 7, De eilanden
(door Remko)
Vandaag gaan we met de boot naar een natuurpark, in de zee.
Het nationaal park Kornati, bestaat uit 90 tot 120 eilanden, afhankelijk van de hoogte van het water kan het aantal anders zijn.
De boot vertrekt uit een haventje in het dorpje Jezera, 5 minuutjes rijden, om stipt 8:30 staan we aan de kade en zijn, zoals vaker, de eerste.
We gaan helemaal achter op het dek zitten zodat we vrij uitzicht hebben, vooraan kun je helaas niet zitten daar zit de kapitein.
Om 9 uur vertrekken we met de boot richting het “park”, de haven uit en op naar al die mooie eilanden.
Al snel zien we kleine bolletjes uit het water, de eilanden zijn soms plat, dan weer bol en soms zo scheef als een pizzapunt.
Onze boot is een vissersboot, maar in de zomer gaan alle netten eraf en is het een boot voor toeristen, levert waarschijnlijk meer op!
Een matroos komt ons uitleggen wat we gaan zien vandaag, hij kruipt aan ons tafeltje met een grote schelp. De kids kruipen erbij en luisteren aandachtig mee naar de engels pratende man. De eilanden zijn beschermt, je mag er niet op, niemand mag erop. In totaal zijn er 3 ankerpunten in het gebied en is er op slechts een eiland een restaurant waar boten en vooral luxe jachten aan kunnen meren. De eilanden zijn allemaal in privé bezit, de families zijn niet rijk maar erven steeds een eiland van familie op familie. Je mag het eiland niet verkopen dus het is eigenlijk niks waard. Het enige recht dat je hebt is dat je dan mag vissen in het gebied. Verder zijn de eilanden erg poreus en spoelt eigenlijk alles eraf met de regen, er groeit nagenoeg niks, hier en daar een olijfboom en wat struikjes.
Na drie uur rondgevaren te hebben in het gigantische gebied hebben we het wel gezien, we meren aan en gaan een plekje zoeken op dit eiland waar je gelukkig wel mag aanmeren. De boot mag er drie uurtjes liggen. Wij hebben al snel de parasol in een bergspleet geplant en de snorkel zit al in de mond. Sem en Jip gooien kleine steentjes het water in en gaan nog even niet de zee in, toch nog iets te spannend allemaal. Wij genieten weer van het prachtige water en vooral alles wat erin leeft. We zwemmen zo door een schol met duizenden sardientjes, je kijkt bijna door hun lichaampjes heen. Ook andere grotere vissen zien we en we drijven er gewoon naar toe, ze hebben ons niet in de gaten en op 50 cm afstand bekijken we een hele schol met prachtige vissen, wauw! Zee-egels zijn er ook weer plenty, oppassen dus, maar Dunja duikt de ene naar de andere dode egel op, het zijn dan ronde schelpen geworden met een gat in midden een soort holle donut, met prachtige kleuren.
Ook komt Dunja met een zeester naar boven, hij leeft nog, ze legt hem in het handje van Jip en Jip laat hem trots aan Sem zien, de held! Nu even in het emmertje en dan later weer vrij laten.
De toeter van de boot gaat, we mogen eten Op de boot krijgen we ieder, ook de kids, twee lekkere vissen, op een zilveren schaaltje. De graat valt zo uit z’n buikje en we laten de kids genieten van het heerlijke visje. Ze krijgen er niet genoeg. Nog een lekker stuk brood erbij, glaasje water en we kunnen er weer tegen aan.
Eenmaal terug op ons “privé” strandje, gaan bij Jip al snel de zwembandjes aan en wil hij het water in. Samen met Dunja gaat hij zwemmen, wat een stoere bink, in die grote zee waar je tot 20 meter naar de bodem kunt kijken, ongewoon helder! Sem ziet dit en wil ook wel, maar na het zien van al die zwarte zee-egels houdt hij het al snel voor gezien, tot z’n middel is hij erin geweest.
Na drie uur top entertainment in de zee gaan we naar de boot en terug naar de haven, nog een uurtje varen en dan zijn we weer aan wal. Op de terugweg spelen we nog een stoer piraten spel, want op een boot ben je al snel een echte piraat, toch?
Aug
22
Dag 6, Zadar en zee
(door Dunja)
Over Zadar kan ik eigenlijk vrij kort zijn. Het zoeken naar een parkeerplaats nam bijna net zoveel tijd in beslag als het bezichtigen van het stadje. Het was zo druk en de auto’s stonden allemaal zo vreemd geparkeerd, dat zou Nederland heel wat parkeerboetes op leveren. Uiteindelijk vonden we dan toch een plekje om de auto kwijt te kunnen.
We hebben een hoge toren beklommen met wel 180 treden. Sem was weer eens als eerste boven. We hadden een mooi uitzicht over de stad en zagen ook gauw dat het niet zo’n heel spannende stad was. Dat in combinatie met de warmte (30 graden), heeft ons doen besluiten even iets te eten (een kwart pizzapunt voor 10 kuna = € 1,30) en daarna maar lekker ergens de zee op te zoeken om af te koelen.
Na een klein stukje gereden te hebben, vonden we al gauw een klein strandje. Eenmaal geïnstalleerd, namen we een lekkere duik. Hier was het onder water nog mooier als gisteren. Het begon met kiezels, keien en daarna ontpopte er zich een ware watertuin voor je duikbril. Zeegras, rotsen, grote zee-egels, schelpen met krabbetjes erin en veel waaiende “elfen bankjes”. Zwom je dan weer verder, werd het weer alleen maar een paar stenen en grind en nog steeds veel zee-egels. Zwom je weer iets verder, zagen we allemaal mosterdgele anemonen op de bodem in groepjes bij elkaar. Heel mooi en speciaal om een andere kleur te zien dan alleen maar groen en grijs. Helaas heb ik dit keer niet zoveel schelpen gevonden.
De kinderen vermaakten zich voornamelijk met het bouwen van een grote half ronde muur van flinke keien. Dit samen met een Duits jongetje. Zo zie je maar, taal is bij hun nog geen enkel probleem. Een paar druiven en chipjes op zijn tijd, waren ook wel een lekker onderbreking van al dat zwemmen. We hebben onderhand meer tijd doorgebracht in het water met snorkelen dan met zonnen. Zo zonder horloge heb je ook echt geen flauw benul van tijd, ineens was het 7 uur en zagen we de zon zakken.
Aug
22
Dag 5 Tisno
(door Dunja)
De dagen in appartement Helena zitten erop, tijd voor ons volgende appartement M.A.I.S aan de zuidkust in Tisno. Eerst een stevig en daarna gaan de laatste spulletjes de auto in. De kinderen spelen ondertussen een spelletje “doodle jump” op de iPhone. Een erg grappig spelletje waarbij een doodle poppetje (doodle = krabbel) steeds verder omhoog moet springen op stilstaande of bewegende plankjes. Vooral Sem krijgt er geen genoeg van!
De reis naar Tisno is prachtig, zo lijkt het alsof je door Amerika rijdt, dan lijkt het weer een beetje Italië en soms gaf het mij het gevoel in Mexico te zijn ( al ben ik daar nog nooit geweest). Bergen, heuvel landschappen en meren wisselen elkaar af. Na een kleine 3 uur rijden, zien we de eerste baaitjes al voor ons verschijnen. Veel bootjes liggen hier te dobberen op het water. Als we in Tisno aankomen, is het even zoeken naar ons appartement. Bestemming bereikt, zegt de tomtom, maar geen appartement, geen bordje, helemaal niets. We zien alleen maar smalle steile steegjes en besluiten lopend ons onderkomen te gaan zoeken. De temperatuur is inmiddels gestegen naar zo’n 31 graden en werkt niet in het voordeel als we het appartement niet kunnen vinden. De kids zijn het zoeken al gauw een beetje beu en hebben het warm. Dan toch maar weer de auto in en een stukje terug rijden. En ineens zien we daar het bord M.A.I.S. We zijn er, parkeren onze auto en mogen meteen naar binnen. Het ziet er allemaal erg schoon en nieuw uit. En dat blijkt het ook te zijn. Begin dit seizoen zijn deze appartementen voor het eerst in gebruik genomen. En we hebben zelfs airco op de kamer, heerlijk!
Na het uitpakken van de auto, besluiten we meteen het strand op te zoeken, een beetje afkoeling is nu wel erg gewild.
We komen uit op een smal kiezelstrandje bij een camping, beetje druk, maar wel gezellig. De parasol laat zich gelukkig goed tussen de kiezels in slaan.
Als we helemaal gesetteld zijn, nemen we meteen alle 4 een duik. Het water is heerlijk. Remko en ik gaan omstebeurt snorkelen op zoek naar al het moois onder water, vissen in verschillende soorten en maten, en heel veel zee-egels. Als de zee-egels niet meer leven, blijft er een mooie ronde schelp over met een gat in het midden. Ik heb mijzelf dus als doel gesteld om er een heleboel te gaan opduiken om daar uiteindelijk een soort van ketting van te maken voor in de hut in onze tuin, als een souvenir uit Kroatië. Ik moet goed zoeken maar zie er dan wel degelijk een aantal liggen, soms zelfs boven op een levende zee-egel.
De kinderen vermaken zich met het zwemmen en spelen met de kiezels. Als de zon bijna achter de berg verdwenen is, nemen we nog gauw even de kans om met een waterfiets mèt glijbaan een stukje te gaan fietsen. De kinderen krijgen we niet zo ver om van de glijbaan de zee in te glijden, maar papa laat zich deze kans niet ontnemen. Hup, wel 3 keer laat hij zich zo het water in vallen. Wat een plezier!
Als de zon dan echt verdwenen is, zoeken we een leuk restaurantje op en eten hier allebei een flinke tonijn-pizza en de kinderen een bord spaghetti. Erg smullen en vooral erg goedkoop. Voor een pizza of een bord spaghetti betaal je hier slechts €5. Ontzettend goedkoop dus maar wel heel lekker.
Met 4 volle buiken rijden we rond 21.00 uur naar het appartement, wat een dag!
Aug
10
Grot en waterpret
(door Dunja)
Onze gastvrouw had weer 2 leuke tips voor ons vandaag.
Als eerste zijn we een grot gaan bezoeken. Kroatië kent zo’n 8000 grotten waarvan er maar 16 toegankelijk zijn voor publiek. De overige grotten zijn te smal/ klein of gewoonweg te gevaarlijk om te bezoeken.
De “Baraćeve špilje” grot is 1 van de 16 grotten die wel bezocht mocht worden.
Het is een druipsteengrot waarvan met vrijwel zeker is dat er vroeger holbewoners hebben geleefd. Men heeft hier vele menselijke botten gevonden als ook een bronzen armband, keramiek en een steenbijl. Ook hebben ze botten gevonden van een beer van wel 5 meter hoog met tanden van zo’n 10 cm lang.
Sem en Jip vinden het erg spannend worden als we bij de ingang van de grot allemaal een helm op krijgen. Aangezien deze voor de kids een beetje te groot en wiebelig zijn, wordt er gauw wat geïmproviseerd met de pet van papa en de capuchon van Jip. Zo, die blijven nu tenminste zitten en zo lopen we achter Antonia, onze gids aan. Bij binnenkomst in de grot blijven we meteen rond een hekwerk staan met in het midden een berg zwarte prut. Antonia legt uit in het engels dat dit de poep is van de vleermuizen. Vleermuizen zijn erg slimme dieren en poepen met zijn allen maar op één plek. Dit omdat de poep veel gassen bevatten die weer ongezond zijn voor de vleermuizen. Ze poepen dus op een “open” plek waar veel circulatie is. Sem en Jip kijken met een verbaasde blik naar de hoop poep als we de informatie voor hun hebben vertaald. We vervolgen onze weg en komen in een ruimte die de ruimte van de olifantenpoten wordt genoemd. We zien zuilen die de structuur van olifantenpoten hebben en verder nog veel stalagmieten en stalagtieten. Stalagmieten groeien slecht 1 cm in 100 jaar tijd, voor de stalagtieten duurt dit nog langer. Sem vind het allemaal reuze interessant, vooral op het moment dat er vertelt wordt dat hier vroeger mensen gewoond hebben. Sem wil ook wel een Neanderthaler worden, zegt hij.
We vervolgen onze weg weer naar een heel diep gat. De kids zien hier meteen 2 helmen in liggen, een rode en een blauwe. Opgepast dus als je naar beneden kijkt, anders ben je zo je helm kwijt. Dit gat is de plek waar ze de botten hebben gevonden van een reuze beer van 5 meter hoog.
Helemaal aan het einde van de grot, beleven we nog even de totale duisternis. Antonia gebied ons stil te gaan staan en vooral niet meer te praten en lopen waarna zij het ligt gedurende 30 seconden uit doet. Ik kan je zeggen, ik heb het nog nooit zo donker gezien. Schijnbaar kun je hier ook maar 15 minuten in “overleven” en ben je daarna kompleet gedesoriënteerd en weet je niet maar wat voor of achter is. Dit is ook het moment waarop Sem besluit toch maar geen Neanderthaler te willen worden.
We zoeken de uitgang weer op en gaan lekker wat eten op een bankje in de zon. De kinderen waren erg onder de indruk en wij hebben genoten van hun verbaasde gezichtjes.
In de auto op weg naar onze 2e activiteit voor vandaag, wordt er op de achterbank heerlijk meegezongen met de muziek van Kleintje Kaf. Wat een gezelligheid!
- – - – - – - – - – - – - – -
door Remko
De tweede tip van onze gastvrouw was een gebied met diverse watervalletjes, kleintjes dus niet zo groot als gisteren!
We rijden richting Zagreb en na 20 km, net voor een grote brug moeten we naar links afbuigen, echt recht voor de opgang van de grote brug, erg prettig hier, even uitvoegen graag…
We rijden stijl naar beneden en er komt een plekje vrij voor onze auto, perfect. Kids de rugzakjes weer om en wij slepen een picknick kleed mee, want misschien kunnen we even gaan zitten en een stokbroodje eten. We horen en zien al meteen diverse watervallen, de rivier gaat langs allerlei huisjes, schuurtjes en maakt mooie bochten. Na een paar minuten zien we geen huisjes meer maar een grote rivier, met veel groen er om heen. Bij een mooie waterval gooien we ons kleed uit en de kids lopen meteen het stromende water in, berekoud! Mama ontdekt een kikker en met het onderzoekssetje uit Jip z’n rugzak wordt de kleine kikker even geobserveerd en even later alweer vrijgelaten. Sem en Jip gaan snel verder op onderzoek uit, elke steen wordt opgetild en in het zand wordt met een stok gepord om ook daar diertjes wakker te schudden.
Als de voetjes bevroren zijn gaan ze verder op het land, op een paar boomstammen maken ze al snel een raceauto met een paar takken, en iedereen mag instappen. Ze racen samen naar de mooiste plekjes.
We eten een vers stokbroodje en genieten van de rust en het geluid van de waterval. Mama gaat een kijken midden in de rivier, ze roept ons allemaal naar haar toe, een mega slang in het water. Ik overdrijf niet als hij wel 1 meter lang is, en zich rustig langs een rand in het water voortbeweegt, Sem en Jip staan stoer te kijken maar zijn ook weer snel weg als ze de tong van de slang zien, maar wel een erg dapper momentje!
Het is hier echt prachtig, heel veel libellen, van die strak blauwe met vier donker blauwe vleugels. Ik krijg niet genoeg van dat stromende water, met een statiefje en m’n camera ga ik wat experimenteren, langere sluitertijd en groot diafragma, een romantische, wolkerige waterpartij zie ik als resultaat, een beetje soft maar wel een fraai effect.
Sem en Jip gaan een dam bouwen, om het water zo te laten stromen dat de slang niet die kant op kan komen, goed plan boys! Alle stenen worden verzameld tot een lange dam vol met takken en kleine steentjes. Als het allemaal klaar is krijgt Jip per ongeluk een tak van Sem op z’n lip en heeft nu een dikke lip. De dag eindigt helaas met een traantje van Jip in het mooie water…
Nu lekker uit eten en dan de auto weer pakken van de volgende lokatie, naar de kust!
ps. Daar hebben we geen internet dus vanaf morgen weer een internet stilte… tot later!
Aug
09
National park Plitvička Jezera
(door Dunja)
Vandaag staat in het teken van de watervallen in het National park Plitvička. Hier hebben we met zijn vieren al weken naar uit gekeken.
Met een oppervlakte van 294.82 km², is dit park het grootste en oudste van de 8 nationale parken in Kroatie. Tevens staat het, sinds 1979, op de wereld erfgoedlijst van UNESCO. Het park kenmerkt zich door de 60-tal watervallen, ongelooflijk heldere meren, bossen en prachtige wandelpaden. Ook hebben de meren als decor gediend voor de films van Winnetou.
9.30 uur: Sem en Jip hebben hun wandelschoenen aan, de verrekijkers in de aanslag en lopen gebroederlijk het park binnen. De ene wauw volgt de andere wauw in een snel tempo op. Voorbij elke bocht roepen Sem en Jip dat het daar nog mooier is. Het is gewoon bijna niet in woorden te omschrijven, dit moet je gewoon zelf meemaken om het te kunnen geloven. Het water is zo ongelofelijk helder en azuurblauw. Normaal bewerkt Remko de foto’s wat betreft kleur wel een beetje, maar deze kleuren op de foto’s zijn echt!
De wandelpaden zijn veelal houten paden over de watervalletjes en meren heen en bospaadjes langs het water. Bij de grootste waterval, kon je een heel stuk naar boven lopen om zo een mooi uitzicht te krijgen op de waterval en de meren. Sem zag dat wel zitten en wist niet hoe snel hij naar boven moest. Ik heb hem nog nooit zo actief zien traplopen, wat een conditie (zijn we niet van hem gewend). Ook Jip stapte flink door. Boven aangekomen, hebben we van het uitzicht genoten, en hebben de kids zich even vermaakt in het bos met de takken en stenen.
Vervolgens hebben we onze tocht voortgezet om uiteindelijk met de boot over het grote meer naar de andere kant te varen. Ook daar hebben we weer een heel stuk gewandeld en genoten van alle watervallen groot en klein. De route door het park gaat omhoog en dan weer omlaag, weer onhoog en weer omlaag en elke keer loopt Sem voorop. Regelmatig stoppen we om naar alle visjes te kijken. Tijdens een korte picknick, delen Sem en Jip zelfs een stukje van hun croisantje met de visjes en eendjes. Ze zijn al gauw dikke maatjes en de visje worden in verschillende rangen verdeeld, de babyvisjes, de papa en mama visjes en de kikkervisjes (dit waren geen echte kikkervisjes maar ieniemienie kleine visjes). Elke rang vis had zijn eigen waterval. De kleine watervalletjes waren voor de babyvisjes, de wat grotere watervallen voor de papa en mama visjes. Wat een fantasie hebben die 2 mannen toch!
Van Frank en Simone hebben Sem en Jip een insecten-onderzoeksemmertje gehad, en deze wordt er vlug bij gepakt als er een sprinkhaan wordt ontdekt. Vervolgens wordt de sprinkhaan met een speciaal vang lepeltje gevangen en in het emmertje gestopt. Van alle kanten wordt de bekeken waarna ze hem samen weer vrijlaten.
Uiteindelijk besluiten we, na zo’n 7 uur gewandeld te hebben, het treintje terug te pakken naar de ingang. De kinderen hebben het super goed gedaan en dat zonder ze te hoeven tillen We zijn moe maar voldaan en willen graag iets eten bij de uitgang. Helaas blijkt de frituur om 5 uur dicht te zijn, rare Kroaten. Het park loopt leeg rond etenstijd en het restaurantje serveert alleen maar drankjes.
We pakken de auto en komen op weg naar het appartement een klein bistrootje tegen met de naam Winnetou, hoe toepasselijk!
De wienerschnitzel en jagerschnitzel smaken voortreffelijk!
Een lekkere afsluiting van een geweldige dag.
Aug
09
Dag 2, Op naar Kroatië
(door Remko)
Om 8 uur zijn we allemaal wakker en na een simpel ontbijtje zitten we om 9 uur weer op de autobahn!
Wauw wat een bergen de ene nog hoger dan de andere, Sem en Jip kijken hun ogen uit en zien dat de bergen hoger zijn dan de wolken.
De rit van ruim twee uur is echt een bijzondere verrassing, ik heb Oostenrijk nog nooit zo gezien, mooi weer en prachtige natuur.
Wat weer opvalt is de rust en de wegen zonder vrachtwagens. Alle tunnels die we inrijden zijn gewoon leeg, vorige week stond je hier 6 uur stil blijkbaar!
We rijden nu Slovenië in en na twee uur weer uit, nu eindelijk in Kroatië. Als we de snelweg afgaan komen we al snel de gevolgen van de oorlog tegen. Lege huizen waar de muren en daken van kapot zijn en soms groeien er zelfs bomen in de huizen. Erg indrukwekkend dat dit nog niet zolang gebeurt is.
Na een paar lekkere slinger wegen komen we bij ons appartement, een aardige mevrouw geeft ons de sleutel en nadat de auto is uitgepakt bakt mama een paar lekkere pannenkoeken. De kinderen spelen nog wat in de mega tuin met applebomen :) Bedtijd! en morgen eindelijk naar de meren van Plitvice!!
