National park Plitvička Jezera

(door Dunja)

Vandaag staat in het teken van de watervallen in het National park Plitvička. Hier hebben we met zijn vieren al weken naar uit gekeken.
Met een oppervlakte van 294.82 km², is dit park het grootste en oudste van de 8 nationale parken in Kroatie. Tevens staat het, sinds 1979, op de wereld erfgoedlijst van UNESCO. Het park kenmerkt zich door de 60-tal watervallen, ongelooflijk heldere meren, bossen en prachtige wandelpaden. Ook hebben de meren als decor gediend voor de films van Winnetou.

9.30 uur: Sem en Jip hebben hun wandelschoenen aan, de verrekijkers in de aanslag en lopen gebroederlijk het park binnen. De ene wauw volgt de andere wauw in een snel tempo op. Voorbij elke bocht roepen Sem en Jip dat het daar nog mooier is. Het is gewoon bijna niet in woorden te omschrijven, dit moet je gewoon zelf meemaken om het te kunnen geloven. Het water is zo ongelofelijk helder en azuurblauw. Normaal bewerkt Remko de foto’s wat betreft kleur wel een beetje, maar deze kleuren op de foto’s zijn echt!
De wandelpaden zijn veelal houten paden over de watervalletjes en meren heen en bospaadjes langs het water. Bij de grootste waterval, kon je een heel stuk naar boven lopen om zo een mooi uitzicht te krijgen op de waterval en de meren. Sem zag dat wel zitten en wist niet hoe snel hij naar boven moest. Ik heb hem nog nooit zo actief zien traplopen, wat een conditie (zijn we niet van hem gewend). Ook Jip stapte flink door. Boven aangekomen, hebben we van het uitzicht genoten, en hebben de kids zich even vermaakt in het bos met de takken en stenen.
Vervolgens hebben we onze tocht voortgezet om uiteindelijk met de boot over het grote meer naar de andere kant te varen. Ook daar hebben we weer een heel stuk gewandeld en genoten van alle watervallen groot en klein. De route door het park gaat omhoog en dan weer omlaag, weer onhoog en weer omlaag en elke keer loopt Sem voorop. Regelmatig stoppen we om naar alle visjes te kijken. Tijdens een korte picknick, delen Sem en Jip zelfs een stukje van hun croisantje met de visjes en eendjes. Ze zijn al gauw dikke maatjes en de visje worden in verschillende rangen verdeeld, de babyvisjes, de papa en mama visjes en de kikkervisjes (dit waren geen echte kikkervisjes maar ieniemienie kleine visjes). Elke rang vis had zijn eigen waterval. De kleine watervalletjes waren voor de babyvisjes, de wat grotere watervallen voor de papa en mama visjes. Wat een fantasie hebben die 2 mannen toch!
Van Frank en Simone hebben Sem en Jip een insecten-onderzoeksemmertje gehad, en deze wordt er vlug bij gepakt als er een sprinkhaan wordt ontdekt. Vervolgens wordt de sprinkhaan met een speciaal vang lepeltje gevangen en in het emmertje gestopt. Van alle kanten wordt de bekeken waarna ze hem samen weer vrijlaten.
Uiteindelijk besluiten we, na zo’n 7 uur gewandeld te hebben, het treintje terug te pakken naar de ingang.  De kinderen hebben het super goed gedaan en dat zonder ze te hoeven tillen  We zijn moe maar voldaan en willen graag iets eten bij de uitgang. Helaas blijkt de frituur om 5 uur dicht te zijn, rare Kroaten. Het park loopt leeg rond etenstijd en het restaurantje serveert alleen maar drankjes.
We pakken de auto en komen op weg naar het appartement een klein bistrootje tegen met de naam Winnetou, hoe toepasselijk!
De wienerschnitzel en jagerschnitzel smaken voortreffelijk!
Een lekkere afsluiting van een geweldige dag.

[View with PicLens]