Aug

10

2010

Dag 4, Grot en water

Familie / Vakantie  Posted by / 5 comments

Grot en waterpret

(door Dunja)
Onze gastvrouw had weer 2 leuke tips voor ons vandaag.
Als eerste zijn we een grot gaan bezoeken. Kroatië kent zo’n 8000 grotten waarvan er maar 16 toegankelijk zijn voor publiek. De overige grotten zijn te smal/ klein of gewoonweg te gevaarlijk om te bezoeken.
De “Baraćeve špilje” grot is 1 van de 16 grotten die wel bezocht mocht worden.
Het is een druipsteengrot waarvan met vrijwel zeker is dat er vroeger holbewoners hebben geleefd. Men heeft hier vele menselijke botten gevonden als ook een bronzen armband, keramiek en een steenbijl. Ook hebben ze botten gevonden van een beer van wel 5 meter hoog met tanden van zo’n 10 cm lang.

Sem en Jip vinden het erg spannend worden als we bij de ingang van de grot allemaal een helm op krijgen. Aangezien deze voor de kids een beetje te groot en wiebelig zijn, wordt er gauw wat geïmproviseerd met de pet van papa en de capuchon van Jip. Zo, die blijven nu tenminste zitten en zo lopen we achter Antonia, onze gids aan. Bij binnenkomst in de grot blijven we meteen rond een hekwerk staan met in het midden een berg zwarte prut. Antonia legt uit in het engels dat dit de poep is van de vleermuizen. Vleermuizen zijn erg slimme dieren en poepen met zijn allen maar op één plek. Dit omdat de poep veel gassen bevatten die weer ongezond zijn voor de vleermuizen. Ze poepen dus op een “open” plek waar veel circulatie is. Sem en Jip kijken met een verbaasde blik naar de hoop poep als we de informatie voor hun hebben vertaald. We vervolgen onze weg en komen in een ruimte die de ruimte van de olifantenpoten wordt genoemd. We zien zuilen die de structuur van olifantenpoten hebben en verder nog veel stalagmieten en stalagtieten. Stalagmieten groeien slecht 1 cm in 100 jaar tijd, voor de stalagtieten duurt dit nog langer. Sem vind het allemaal reuze interessant, vooral op het moment dat er vertelt wordt dat hier vroeger mensen gewoond hebben. Sem wil ook wel een Neanderthaler worden, zegt hij.
We vervolgen onze weg weer naar een heel diep gat. De kids zien hier meteen 2 helmen in liggen, een rode en een blauwe. Opgepast dus als je naar beneden kijkt, anders ben je zo je helm kwijt. Dit gat is de plek waar ze de botten hebben gevonden van een reuze beer van 5 meter hoog.
Helemaal aan het einde van de grot, beleven we nog even de totale duisternis. Antonia gebied ons stil te gaan staan en vooral niet meer te praten en lopen waarna zij het ligt gedurende 30 seconden uit doet. Ik kan je zeggen, ik heb het nog nooit zo donker gezien. Schijnbaar kun je hier ook maar 15 minuten in “overleven” en ben je daarna kompleet gedesoriënteerd en weet je niet maar wat voor of achter is. Dit is ook het moment waarop Sem besluit toch maar geen Neanderthaler te willen worden.
We zoeken de uitgang weer op en gaan lekker wat eten op een bankje in de zon. De kinderen waren erg onder de indruk en wij hebben genoten van hun verbaasde gezichtjes.

In de auto op weg naar onze 2e activiteit voor vandaag, wordt er op de achterbank heerlijk meegezongen met de muziek van Kleintje Kaf. Wat een gezelligheid!

- – - – - – - – - – - – - – -
door Remko

De tweede tip van onze gastvrouw was een gebied met diverse watervalletjes, kleintjes dus niet zo groot als gisteren!
We rijden richting Zagreb en na 20 km, net voor een grote brug moeten we naar links afbuigen, echt recht voor de opgang van de grote brug, erg prettig hier, even uitvoegen graag…
We rijden stijl naar beneden en er komt een plekje vrij voor onze auto, perfect. Kids de rugzakjes weer om en wij slepen een picknick kleed mee, want misschien kunnen we even gaan zitten en een stokbroodje eten. We horen en zien al meteen diverse watervallen, de rivier gaat langs allerlei huisjes, schuurtjes en maakt mooie bochten. Na een paar minuten zien we geen huisjes meer maar een grote rivier, met veel groen er om heen. Bij een mooie waterval gooien we ons kleed uit en de kids lopen meteen het stromende water in, berekoud! Mama ontdekt een kikker en met het onderzoekssetje uit Jip z’n rugzak wordt de kleine kikker even geobserveerd en even later alweer vrijgelaten. Sem en Jip gaan snel verder op onderzoek uit, elke steen wordt opgetild en in het zand wordt met een stok gepord om ook daar diertjes wakker te schudden.
Als de voetjes bevroren zijn gaan ze verder op het land, op een paar boomstammen maken ze al snel een raceauto met een paar takken, en iedereen mag instappen. Ze racen samen naar de mooiste plekjes.
We eten een vers stokbroodje en genieten van de rust en het geluid van de waterval. Mama gaat een kijken midden in de rivier, ze roept ons allemaal naar haar toe, een mega slang in het water. Ik overdrijf niet als hij wel 1 meter lang is, en zich rustig langs een rand in het water voortbeweegt, Sem en Jip staan stoer te kijken maar zijn ook weer snel weg als ze de tong van de slang zien, maar wel een erg dapper momentje!
Het is hier echt prachtig, heel veel libellen, van die strak blauwe met vier donker blauwe vleugels. Ik krijg niet genoeg van dat stromende water, met een statiefje en m’n camera ga ik wat experimenteren, langere sluitertijd en groot diafragma, een romantische, wolkerige waterpartij zie ik als resultaat, een beetje soft maar wel een fraai effect.
Sem en Jip gaan een dam bouwen, om het water zo te laten stromen dat de slang niet die kant op kan komen, goed plan boys! Alle stenen worden verzameld tot een lange dam vol met takken en kleine steentjes. Als het allemaal klaar is krijgt Jip per ongeluk een tak van Sem op z’n lip en heeft nu een dikke lip. De dag eindigt helaas met een traantje van Jip in het mooie water…
Nu lekker uit eten en dan de auto weer pakken van de volgende lokatie, naar de kust!
ps. Daar hebben we geen internet dus vanaf morgen weer een internet stilte… tot later!