22
2010Dag 6, Zadar en zee
(door Dunja)
Over Zadar kan ik eigenlijk vrij kort zijn. Het zoeken naar een parkeerplaats nam bijna net zoveel tijd in beslag als het bezichtigen van het stadje. Het was zo druk en de auto’s stonden allemaal zo vreemd geparkeerd, dat zou Nederland heel wat parkeerboetes op leveren. Uiteindelijk vonden we dan toch een plekje om de auto kwijt te kunnen.
We hebben een hoge toren beklommen met wel 180 treden. Sem was weer eens als eerste boven. We hadden een mooi uitzicht over de stad en zagen ook gauw dat het niet zo’n heel spannende stad was. Dat in combinatie met de warmte (30 graden), heeft ons doen besluiten even iets te eten (een kwart pizzapunt voor 10 kuna = € 1,30) en daarna maar lekker ergens de zee op te zoeken om af te koelen.
Na een klein stukje gereden te hebben, vonden we al gauw een klein strandje. Eenmaal geïnstalleerd, namen we een lekkere duik. Hier was het onder water nog mooier als gisteren. Het begon met kiezels, keien en daarna ontpopte er zich een ware watertuin voor je duikbril. Zeegras, rotsen, grote zee-egels, schelpen met krabbetjes erin en veel waaiende “elfen bankjes”. Zwom je dan weer verder, werd het weer alleen maar een paar stenen en grind en nog steeds veel zee-egels. Zwom je weer iets verder, zagen we allemaal mosterdgele anemonen op de bodem in groepjes bij elkaar. Heel mooi en speciaal om een andere kleur te zien dan alleen maar groen en grijs. Helaas heb ik dit keer niet zoveel schelpen gevonden.
De kinderen vermaakten zich voornamelijk met het bouwen van een grote half ronde muur van flinke keien. Dit samen met een Duits jongetje. Zo zie je maar, taal is bij hun nog geen enkel probleem. Een paar druiven en chipjes op zijn tijd, waren ook wel een lekker onderbreking van al dat zwemmen. We hebben onderhand meer tijd doorgebracht in het water met snorkelen dan met zonnen. Zo zonder horloge heb je ook echt geen flauw benul van tijd, ineens was het 7 uur en zagen we de zon zakken.
Huub en Angele
Het is net alsof je in een reisgids aan het lezen bent, die iedere keer spanender wordt, en je bijna de neiging krijgt om zelf die reis eens te gaan maken (maar dat doen we niet), want door jullie verslagen en de foto,s komen we zoveel van het land te weten, dat we zelf die lange reis niet hoeven te maken.
Marieke
Wat een prachtige plaatjes weer!!
Die stenen zijn mooi!
Hebben jullie ook al stenen met van dat kristal erin gezien?
P.S. leuk dat we elkaar op hyves zien.
familie Moon
Dunja, erg mooi “geschreven” & geniet daar maar lekker samen met je mannen!