Het nationaal park Kornati, bestaat uit 90 tot 120 eilanden, afhankelijk van de hoogte van het water kan het aantal anders zijn.

De boot vertrekt uit een haventje in het dorpje Jezera, 5 minuutjes rijden, om stipt 8:30 staan we aan de kade en zijn, zoals vaker, de eerste.

We gaan helemaal achter op het dek zitten zodat we vrij uitzicht hebben, vooraan kun je helaas niet zitten daar zit de kapitein.

Om 9 uur vertrekken we met de boot richting het “park”, de haven uit en op naar al die mooie eilanden.

Al snel zien we kleine bolletjes uit het water, de eilanden zijn soms plat, dan weer bol en soms zo scheef als een pizzapunt.

Onze boot is een vissersboot, maar in de zomer gaan alle netten eraf en is het een boot voor toeristen, levert waarschijnlijk meer op!

Een matroos komt ons uitleggen wat we gaan zien vandaag, hij kruipt aan ons tafeltje met een grote schelp. De kids kruipen erbij en luisteren aandachtig mee naar de engels pratende man. De eilanden zijn beschermt, je mag er niet op, niemand mag erop. In totaal zijn er 3 ankerpunten in het gebied en is er op slechts een eiland een restaurant waar boten en vooral luxe jachten aan kunnen meren. De eilanden zijn allemaal in privé bezit, de families zijn niet rijk maar erven steeds een eiland van familie op familie. Je mag het eiland niet verkopen dus het is eigenlijk niks waard. Het enige recht dat je hebt is dat je dan mag vissen in het gebied. Verder zijn de eilanden erg poreus en spoelt eigenlijk alles eraf met de regen, er groeit nagenoeg niks, hier en daar een olijfboom en wat struikjes.

Na drie uur rondgevaren te hebben in het gigantische gebied hebben we het wel gezien, we meren aan en gaan een plekje zoeken op dit eiland waar je gelukkig wel mag aanmeren. De boot mag er drie uurtjes liggen. Wij hebben al snel de parasol in een bergspleet geplant en de snorkel zit al in de mond. Sem en Jip gooien kleine steentjes het water in en gaan nog even niet de zee in, toch nog iets te spannend allemaal. Wij genieten weer van het prachtige water en vooral alles wat erin leeft. We zwemmen zo door een schol met duizenden sardientjes, je kijkt bijna door hun lichaampjes heen. Ook andere grotere vissen zien we en we drijven er gewoon naar toe, ze hebben ons niet in de gaten en op 50 cm afstand bekijken we een hele schol met prachtige vissen, wauw! Zee-egels zijn er ook weer plenty, oppassen dus, maar Dunja duikt de ene naar de andere dode egel op, het zijn dan ronde schelpen geworden met een gat in midden een soort holle donut, met prachtige kleuren.

Ook komt Dunja met een zeester naar boven, hij leeft nog, ze legt hem in het handje van Jip en Jip laat hem trots aan Sem zien, de held! Nu even in het emmertje en dan later weer vrij laten.

De toeter van de boot gaat, we mogen eten Op de boot krijgen we ieder, ook de kids, twee lekkere vissen, op een zilveren schaaltje. De graat valt zo uit z’n buikje en we laten de kids genieten van het heerlijke visje. Ze krijgen er niet genoeg. Nog een lekker stuk brood erbij, glaasje water en we kunnen er weer tegen aan.

Eenmaal terug op ons “privé” strandje, gaan bij Jip al snel de zwembandjes aan en wil hij het water in. Samen met Dunja gaat hij zwemmen, wat een stoere bink, in die grote zee waar je tot 20 meter naar de bodem kunt kijken, ongewoon helder! Sem ziet dit en wil ook wel, maar na het zien van al die zwarte zee-egels houdt hij het al snel voor gezien, tot z’n middel is hij erin geweest.

Na drie uur top entertainment in de zee gaan we naar de boot en terug naar de haven, nog een uurtje varen en dan zijn we weer aan wal. Op de terugweg spelen we nog een stoer piraten spel, want op een boot ben je al snel een echte piraat, toch?