25
2010Dag 10, De arena van Pula
(door Dunja)
Over Pula kan ik eigenlijk bijna net zo kort zijn als over Tisno. Lang zoeken naar een parkeerplek. De parkeergarage is hier duidelijk nog niet uitgevonden. Nu konden wij hier toch niet in met een dakkoffer op ons dak, maar toch. En overal moet je van te voren betalen…met muntgeld! Niet echt handig hè.
Gelukkig vonden we dan uiteindelijk toch een parkeerplekje voor een pizza tentje en op loopafstand van het amfitheater van Pula. Dit ellipsvormige theater is een van de grootste Romeinse amfitheaters die nog bestaan. Het werd gebruikt voor gladiatorengevechten, had 20 ingangen en bood plaats aan 23.000 toeschouwers.
Nu is het aangepast voor concerten, operavoorstellingen en een jaarlijks filmfestival en telt nog maar 5000 zitplaatsen.
Sem en Jip vonden de verhalen over de leeuwengevechten wel spannend. Vooral de ondergrondse gang met het ijzeren hek trok hun aandacht. Hier, fantaseerde ze er op los, zaten er leeuwen voor dat ze naar binnen mochten.
Vervolgens gingen ze ze zelf de leeuwen spelen en rende zo de hele arena door. Genoeg verstop plekjes voor onze boefjes, en wij maar zoeken.
Maar door al dat verstoppen hadden Sem en Jip inmiddels wel heel veel plekjes gevonden waar heel wat slakken zaten. Verscholen tussen de voegen van de afgebrokkelde muren. Ik heb er nog nooit zoveel bij elkaar gezien.
Na ook nog onder de grond naar de archeologische vondsten (lees kruiken) te hebben gekeken, vonden de kids het wel welletjes.
We hebben de arena verruilt voor een heerlijke pizza slice en zijn (op verzoek van de kinderen) terug gereden naar de camping.
De warmte liet het ook niet echt toe om nog eens uitgebreid rond te lopen door Pula, jammer, maar met 2 kids die geen zin meer hebben, was terug rijden de beste optie.
Terwijl de kids op de terugweg in een diepe slaap zijn gevallen, loopt Remko nog even voor wat kiekjes door het stadje Rabac. Deze biedt een prachtig uitzicht op de baai waar onze camping aan ligt.
Eenmaal terug op de camping, sluiten we de dag af met een frisse duik in het zwembad en een lange wandeling over de boulevard. De kids liggen uiteindelijk om 22.00 uur in hun bedjes.
Huub en Angele
weer mooie foto’s , en wij nemen aan dat jullie s’avonds bij het eten slakken op het menu hadden staan
Moontjes
Al die slakken…
Waren het geen ali-kruiken op vakantie (…tussen die eeuwenoude kruiken…)?