Dag 1: Heenreis via Graz

04.00 uur: de wekker loopt af. De vakantie is begonnen.
De auto hebben we de vorige dag al helemaal ingepakt en het enigste wat we nu nog hoeven te doen, is de koelbox vullen en de kinderen er in te zetten.
Sem is zo wakker en heeft er zin in. Als ik Jip ga wakker maken, trekt hij de deken terug over hem heen en zegt dat hij nog even wil uitslapen. Dat mag, maar dan wel in de auto! (dit hebben ze allebei overigens niet meer gedaan)

De reis verloopt rustig. De kinderen vermaken zich prima met luisterboeken, spelletjes en filmpjes op de iPods (wat een uitvinding! Dank je wel Steve Jobs)
Het is rustig op de weg op wat wegwerkzaamheden in Duitsland na. Files komen we dan ook niet tegen.

Rond 16.00 uur komen we aan bij het Etap hotel in Graz, Oostenrijk.
Na het inchecken, en onze vrienden via twitter en facebook laten weten dat we goed zijn aangekomen (gratis wifi), besluiten we het stadje in te gaan op zoek naar Wienerschnitzel met bratkartoffeln.
We hebben bij het hotel een plattegrond meegenomen, en zien daarop verschillende bezienswaardigheden aangegeven staan. Graz blijkt de cultuurhoofdstad van Oostenrijk te zijn. Dat belooft wat.

Het eerste wat we tegen komen, is het “Kunsthaus Graz”, een glazen gebouw met ronde vormen en een soort uitsteeksels op het dak. Het doet ons een beetje denken aan “De Blob” in Eindhoven, maar dan anders. Sem wil graag naar binnen als hij hoort dat het een kunst Huis is, maar helaas, de deur is dicht..
Dan vervolgen we onze weg over een bruggetje naar de andere kant van de rivier “Mur” waar het centrum van de stad zich bevind.

Op de brug zien we een soort stalen constructie in het water liggen, waar (gezien de parasollen) een restaurant of café in zit: “Mur-Insel”. Sem wil daar graag even gaan kijken en zodoende lopen we over de stalen loopbrug richting het eiland. Er blijkt inderdaad een café op te zitten en, wat de kinderen veel meer aanspreekt, een geweldige netten constructie om in te klimmen en klauteren met een glijbaantje naar beneden en weer een tunneltje onder de loopbrug door om weer bij de netten uit te komen.
Sem en Jip leven zich helemaal uit en ook papa komt helemaal los met zijn camera. Een mooi plekje om kiekjes te maken.

Als we onze weg weer vervolgen, komen we uit bij een hoge berg met op de top een klokkentoren. Sem ziet de trappen die er naar toe leiden, en wil maar al te graag naar boven. Weet je het zeker Sem? Ja, heel zeker!
Dan lezen we dat er ook een lift naar boven gaat, dwars door de berg heen. Dat vinden we toch ook allemaal wel spannend, dus we lopen de koude grot binnen, kopen een retourtje voor de lift en lopen er naar toe.
Hier is echt werk van gemaakt. De hele liftschacht is blauw verlicht en de lift zelf is van glas, erg indrukwekkend.
Als we boven aankomen, worden we getrakteerd op een prachtig uitzicht over de stad. Aangezien het weer heel goed is, kunnen we ook ver kijken. We lopen boven nog wat rond. Er blijkt nog een kasteel op de berg te liggen die we toch maar besluiten niet te bezoeken.
Het wordt al laat en de magen beginnen te rommelen, op zoek naar onze wienerschnitzel dus.
We pakken de lift weer naar beneden en lopen door de winkelstraat heen. Het is er erg druk. Veel groepjes met jongeren die wat aan het zingen zijn tijdens het lopen. Er blijkt een wereldkampioenschap voor koren te zijn. Later op de avond luisteren we nog op een plein naar een koor wat aan het zingen is. Klinkt best goed.

Het zoeken van een leuk eettentje, blijkt een moeilijke taak.
Alles wat we tegenkomen verkoopt alleen maar ijs, pizza, Grieks of vis. We komen zelfs een Russisch restaurant tegen. Een restaurantje met Duits eten is ver te zoeken.  Uiteindelijk zien we dan toch een bord staan waarop de befaamde wienerschnitzel staat. We hoeven niet lang na te denken, hier gaan we eten. We komen op een klein binnen hofje uit, niet echt heel erg gezellig, maar we gaan ervoor.
De bratkartoffeln hebben ze helaas niet, dan maar pommes.
Gelukkig smaakt het allemaal wel erg goed en is de bediening heel erg vriendelijk. Na onze buiken vol gegeten te hebben (het is inmiddels 20.00 uur) besluiten we nog ergens een ijsje te eten en weer terug naar het hotel te lopen. Het was een mooie middag in een verassend mooi stadje.

In het hotel splitsen onze wegen. Jip gaat met papa mee en Sem slaapt bij mama. Al gauw zijn de kids vertrokken en werken papa en mama nog even Facebook bij met een paar mooie foto’s voor de achterblijvers, waarna ook wij moe maar voldaan in slaap vallen.

[View with PicLens]